19 juni 2012, Jitske Jonkman

Vrouw van één miljoen

-gastblogger-

In de afgelopen 15 jaar heeft groen, groen Eco-land zich niet meer bemoeid met ons consumptiegedrag. Maar het tij keert, en ik heb een blogcampagne bedacht waarmee ik in mijn eentje miljoenen internetbezoekers kritisch kan informeren over duurzaam gedrag.


Fun
Duurzaam moet vooral hip en fun zijn; een beetje climate saver houdt zich verre van activisme en geitenwollen sokken. Nu ben ik zelf van 1956 en dus flink door geitenwol geverfd, maar ik ga me niet verontschuldigen voor mijn idealisme. Om te beginnen is er helemaal niks mis met geitenwol. Best goed spul. En er is niks mis met iemand op gedrag aanspreken. Ook al past dat niet in de tijdgeest waarin we elkaar niet meer terechtwijzen. Als we ons ergeren aan de buren sturen we de politie er op af, en als dat niet helpt schakelen we een advocaat in. Alles beter dan aanbellen en gewoon praten met iemand.

Eigenbelang
Toegegeven: al die bewustwordingscampagnes van eind vorige eeuw hebben weinig uitgericht.  Zelfs de meest grappige (Loes Luca!) uitingen van een draagvlakcampagne zoals ‘Een beter milieu begint bij jezelf’ richtten weinig uit. We gingen liever shoppen dan bij onszelf beginnen. Als luiheid en eigenbelang het winnen van de betere wereld is het logisch dat de idealist een practische idealist wordt die producten zo duurzaam mogelijk maakt en vliegkilometers compenseert.

Servicemens
De tijdgeest verschuift weer. Een klein beetje, maar toch. Er komen steeds meer serviceoplossingen waardoor we weer minder hoeven te hebben. Spotify helpt ons af van de dvd, bij UPC kijken wij films op tv, we delen apparaten via hurenvanburen.nl en peerby.com en dit weekend las ik in NRC (Cultuur, pg.17): auto’s huren i.p.v. kopen wint terrein. Theatermaker Walter Bart snijdt die nieuwe vormen van mobiliteit aan met zijn gezelschap Wunderbaum. Locatie: een autoshowroom in Amsterdam-Noord. Onze houding ten opzichte van bezit verandert, volgens Bart. Vroeger was de auto een onderdeel van je identiteit, nu voelen mensen zich vrijer zonder auto (lees: zonder apk, wegenbelasting, reparaties, CO2). De auto heet niet meer “lekker primitief Thunderbird of Mustang”, merkt Walter Bart op. “Nu heten ze zachter, Prius of iOn.” De servicemens haalt een auto bij Car2Go, Greenwheels of MyWheels.

Ecobloggen
De tijd is dus rijp om materialisme weer eens aan te kaarten. Want veel consumenten willen wel groener en verantwoorder consumeren, maar worstelen met de keuzes. Dan jeuken mijn handen, want dilemma’s en twijfels vind ik veel interessanter dan zeker weten. Ik wil met videoverslagen het al dan niet duurzame karakter van mijn eigen omgeving portretteren. Buren en familie bestoken met vragen als “Hoe ga jij op vakantie?” “Hoeveel vlees eet je? En ” Wanneer sproei jij de tuin? Mijn eerste offerte voor videobloggen over duurzaam gedrag is al de deur uit. Door gewone mensen aan het woord te laten en hun verhalen via social media te verspreiden kan ik als ecoreporter veel mensen bereiken. In de afgelopen maanden heb ik ontdekt dat de combi (video)bloggen en verspreiding via mijn LinkedIn-groepen een bereik van zo tussen de 50.000 (Nederlandstalig) en 90.000 (Engelstalig) oplevert. Dat aantal is met Facebook en populaire commerciële blogs (Vrouwonline: 4000 bezoekers/dag, Autoweek: 20.000) nog flink op te krikken. Door het als camerajournalist aan te pakken, als one woman crew, is het nog betaalbaar ook: met iedere € 5.000 bereik ik een miljoen internetbezoekers.

P.S. Bereik van deze blog: 57.500 LinkedIn-contacten