Botswana droogt bosjesmannen uit
-gastblogger-
De regering van Botswana belemmert de Kalahari Bosjesmannen bij het vervoeren van drinkwater naar hun families op een van de droogste plekken op aarde.
Het lijkt erop dat de regering met deze actie haar langlopende campagne opvoert om de Bosjesmannen van hun voorouderlijk grondgebied te verdrijven naar hervestigingskampen die door de regering beschikbaar zijn gesteld.
Parkwachters hebben Bosjesmannen die probeerden water naar hun noodlijdende familieleden in het Centraal Kalahari Natuurreservaat te brengen, verteld dat zij geen ezels mogen gebruiken om het water te vervoeren, omdat dit niet langer is toegestaan.
De Bosjesmannen die hun vrienden en familieleden in het reservaat willen helpen, beschikken niet over voertuigen. Ze zijn daardoor erg afhankelijk van ezels om water te transporteren. Ondanks een uitspraak van het Hooggerechtshof dat de Bosjesmannen het recht hebben om op hun voorouderlijk grondgebied in het reservaat te mogen leven, heeft de regering van Botswana bewoners van het reservaat de toegang tot een waterput op hun land verboden. In het droge seizoen zijn zij daarom erg afhankelijk van wateraanvoer van buitenaf, dat heel erg moeilijk te vervoeren is zonder ezels.
Vorige maand stapten de Bosjesmannen naar de rechter in een poging toegang tot hun waterput te krijgen. De Bosjesmannen wachten echter nog steeds op een uitspraak van de rechter, die naar verwachting bekend zal worden gemaakt op woensdag 21 juli.
Het nieuwe beleid lijkt in strijd te zijn met reglement 25(1) van het Nationale Park en Natuurreservaat Reglement, dat voorschrijft dat iedereen het reservaat mag betreden ‘met behulp van… een paard, een kameel, een ezel of welk ander, door de directeur goedgekeurd dier dan ook’. Waarschijnlijk heeft het departement van Wildbeheer en Nationale Parken op grond hiervan gezegd dat ‘safari’s op de rug van een dier (kameel, paard enz.) moeten worden toegestaan en aangemoedigd’ in zones waar weinig toerisme is, zoals in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. Wat bij een Bosjesman blijkbaar niet is geoorloofd, is dat bij een toerist wel. De een betaalt geld en de ander namelijk niet.
De regering heeft ook toestemming gegeven voor een luxueus safarihotel, compleet met bar en zwembad, dat geëxploiteerd wordt door Wilderness Safaris. Ook heeft ze nieuwe boorputten gegraven ten behoeve van de wilde dieren. In de nabije toekomst zal ze waarschijnlijk een vergunning verlenen voor een diamantenmijn op het land van de Bosjesmannen, waar nieuwe boorputten voor zullen worden geboord op voorwaarde dat de mijn geen water zal leveren aan de Bosjesmannen.
De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde vandaag: “Zodra ethisch bewuste toeristen zich realiseren wat er aan de hand is, willen zij niet eens naar een gebied waar de rechten van de inheemse bevolking worden geschonden. Botswana geeft aan dat ze meer toeristen wil aantrekken, terwijl hun acties juist eerder toeristen zullen afschrikken. Deze meedogenloze onderdrukking van haar oorspronkelijke bevolking is alweer een doodsklap voor Botswana’s reputatie.”





Het is wrang dat naast dit artikel dat de meedogenloze onderdrukking van zijn oorspronkelijke bevolking door de staat Botswana aanklaagt en betoogt dat dit buitenlandse toeristen moet afschrikken, reclame wordt gemaakt voor een safari-reis door o.m. Botswana.
Helemaal waar Paul! Wrang is het. Maar dat is de prijs die we betalen voor journalistieke onafhankelijkheid, advertenties….
Of misschien moeten we het positiever benaderen en stellen dat de adverteerder onafhankelijke berichtgeving en meningsvorming mogelijk maakt. Alle alternatieven voor dit journalistieke businessmodel die de nieuwsmedia tot op heden hebben bedacht tasten de journalistieke integriteit aan (of hebben we iets gemist? We staan open voor innovatieve ideeen en suggesties).
Bovendien zit in wat jij hier opmerkt ook gerechtigheid. De adverteerder heeft namelijk omgekeerd ook geen grip op hoe er wordt geschreven over de Safari’s waar deze voor adverteert. De consument krijgt hier dus twee kanten van het verhaal te zien en beslist op basis daarvan of die de advertentie wil aanklikken om een reis te boeken. Eerlijk, helder en transparant. De lezer wordt niets opgedrongen, maar heeft wel handelingsperspectief en keuzevrijheid.
Overigens, over onafhankelijkheid en transparantie gesproken. Ik moet er even op wijzen dat het stuk over de kwellingen die de Bosjesmannen moeten doorstaan, is gepubliceerd door Survival International en dus niet door de redactie van WBTV. Survival International is een organisatie met fondsenwervende belangen. Niks mis mee en ze doen volgens mij goed werk, maar fondsenwervende belangen zijn natuurlijk wel iets om je rekenschap van te geven. Onafhankelijkheid is nu eenmaal altijd een grijs gebied ….