13 juli 2010, Gastblogger

Dit wordt het helemaal: raamtuinieren!

-gastblogger-

De raamtuin, nooit meer schoffelen

Twee jaar geleden maakte ik kennis met het begrip Peak Oil, wat inhoudt dat de vraag naar olie het aanbod gaat overstijgen. Eigenlijk heel logisch wanneer je je bedenkt dat we op een planeet met eindige voorraden fossiele brandstoffen leven. Ik werd niet vrolijk van die gedachte, vooral niet toen ik ging nadenken over waar we olie voor gebruiken. Voor onze voeding zijn we volledig afhankelijk van olie. Kunstmest en pesticiden zijn gemaakt van olie, we vervoeren (vaak ook nog gekoeld) voedsel over grote afstanden met behulp van olie en verpakken het vervolgens in plastic en ja, ook dat is van olie gemaakt.

Ik vroeg me af of ik mijn eigen afhankelijkheid van olie zou kunnen verminderen. Ik kwam rond diezelfde tijd met Transition Towns in aanraking. Deze burgerbeweging zet projecten op om eigen stad of dorp voor te bereiden op de gevolgen van klimaatverandering en stijgende olieprijzen. Ik sloot me meteen aan in Groningen en heb daar nooit spijt van gekregen! Mijn werk voor Transition Towns behelst vooral het geven van voorlichtingen, netwerken en veel emails versturen :) Ik wilde heel graag ook iets praktisch doen, maar wist niet zo goed wat. Ik woon in een studio in hartje Groningen en heb, zoals zoveel mensen, geen tuin of balkon.  Op internet las ik over Window Farming, oftewel raamtuinieren; het kweken van eetbare plantjes binnenshuis.  Ik was meteen enthousiast!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=PkCuPrsPn_I&feature=player_embedded[/youtube]

Transition Towns gaan over dingen samen doen en het inzetten van kennis die al in de lokale gemeenschap aanwezig is. De dag dat ik over Window Farming las gaf ik een presentatie over Transition Towns en noemde een paar projecten waar mensen zich bij zouden kunnen aansluiten. Ik vermeldde ook meteen even dat ik graag zo’n raamtuin wilde hebben en er bleek gewoon iemand in de zaal te zijn die er een voor me kon en wilde maken! Dit is Transition Towns zoals ze bedoeld zijn.

Sinds een paar dagen ben ik de gelukkige eigenaar van een raamtuin.  Er groeien nu wat tuinkruiden in en meer volgt. Het systeem is vrij simpel: er zijn twee rioolbuizen, waarvan er eentje op de vensterbank ligt en de ander aan een staaf hangt. In de onderste buis zit een bilgepomp met vlotterschakelaar, die aanslaat zodra er genoeg water in de onderste buis zit. De pomp pompt via een doorzichtige slang, die beide buizen verbindt, water naar de bovenste buis. In de bovenste buis zitten slangetjes, waaruit dit water in de eerste rij plantjes druppelt. De slangetjes zijn afgeklemd en je kunt reguleren hoeveel water de plantjes krijgen.

Het teveel aan water lekt door naar het volgende plantje, dat met potje in de onderkant van een fles staat. In de dop van de fles zit weer zo’n slangetje. Het proces herhaalt zich bij het derde plantje en druppelt dan de onderste buis in. Het waterniveau stijgt dan totdat de pomp weer aanslaat. Een soort mega-adapter voorziet het systeem van stroom.

De raamtuin vergt verder weinig onderhoud: oogsten, de plantjes in de gaten houden en opletten dat het waterniveau op peil blijft. Daarnaast ziet het er geweldig uit! Op http://www.raamtuin.nl houd ik een weblog bij over mijn ervaringen en binnenkort ga ik open huis houden voor geïnteresseerden.