Zoals het klokje thuis tikt….
-gastblogger-
Een ongeschonden Morgan
Het was een zeer lange winter. Mijn zeilmaat Pieter en ik hebben maanden moeten wachten op dit moment en goed weer. De Morgan had ik in december achter moeten laten in A Corunia en eindelijk is het mogelijk om de Morgan terug naar Nederland te varen.
Alweer drie maanden had de boot zonder toezicht in de haven gelegen. Al is de haven van A Coruna goed verzorgd ik had daarmee niet altijd goede ervaringen. Met die stormen heb ik mij vaak afgevraagd of het allemaal we goed gaat. Zijn de accu’s niet verrot omdat iemand de stekker per abuis uit het contact trekt, zijn de lijnen niet doorgesleten, of heeft er niemand zachtjes een kras van voor naar achter op de romp achter gelaten. Had ik de afsluiter nou wel of niet dicht gedraaid en dreven de vloerluiken in de kamer. Het heeft toch iedere dag even mijn gedachte.
Het vooruitzicht om weer terug te gaan is heerlijk na alle drukte van het opstarten van de internetwinkel. Maanden aan land. Ik mis de oceaan iedere dag. Eerst nog snel wat voorbereidingen aan de eerste opdrachten voor de webwinkel en dan vroeg ons mandje in.
De volgende ochtend vroeg heeft Nirmala mij naar het station gebracht. Gelukkig, geen tranen bij het afscheid. ‘Kom je snel weer terug’ zegt Nirmala. Ze draait zich om en loopt terug naar de auto terwijl ik in de trein stap. Nog 8 uur en ik ben weer thuis.
Op schiphol had ik met Pieter afgesproken. We zouden vliegen via Madrid. Daar overstappen naar Santiago. Vervolgens een taxi, trein en taxi nemen. Maar in Madrid ging het al mis. De bagage duurde lang en door die vertraging miste we onze aansluiting. Na wat zoekwerk hadden we een busverbinding gevonden die ons…9 uur later in A. Corunia dropte.
Na een stiefe wandeling zag ik de twee zwarte masten tussen de gebouwen uit steken. ‘ze drijft in ieder geval nog’ zeg ik tegen Pieter en als we over de steiger lopen naar de Morgan oogt alles netjes. De stekker zit nog in het contact en de lijnen zijn Ok. Ik maak een rondje over het dek voor mijn eerste onderzoekje. Tot mijn geruststelling ziet alles er netjes uit. Het lampje dat in de kuip staat kan ik aan zetten, verteld mij dat ook de accu Ok zijn. Ik open het luik dat toegang naar binnen geeft en met een snelle controlerende blik ben ik gerust gesteld. Alles is OK. Tijd voor ons aankomst biertje. Morgen controleren we de rest.
Ik trek aan het lipje van mijn bierblikje en tik zijn blikje aan ‘Proost Pieter, Op een relaxte reis terug naar Nederland’.
Loading ...
Reageer