Ook Nederlandse wetenschappers steunen klimaatrapport
Lente of klimaatverandering?
“Het vertrouwen van publiek en politiek in het wetenschappelijk fundament van het klimaatbeleid heeft een forse deuk opgelopen door de ontstane beeldvorming en de, in onze ogen disproportionele, commotie.” Dat is één van de conclusies die een groep van 52 vooraanstaande klimaatwetenschappers trekt naar aanleiding van de recente onthullingen omtrent het IPCC rapport.
Dat wantrouwen is onterecht, stellen de wetenschappers, onder aanvoering van Wim Turkenburg, hoogleraar Natuurwetenschap en Samenleving aan de Universiteit Utrecht. Deelrapport II van het document geeft weliswaar foutieve informatie over het verdwijnen van de Himalayagletsjers en het percentage van land dat onder zeeniveau zou komen te liggen. Maar er is volgens de wetenschappers geen reden om aan te nemen dat er opzettelijk is geknoeid met wetenschappelijke kennis.
Ook wetenschappers van het Grantham Research Institute on Climate Change in Londen vinden de kritiek op de fouten in het IPCC rapport onterecht. Zij beweren dat denktanken als de Atlas Economic Research Foundation (AERF) en de International Policy Network (IPN) een geregisseerde campagne tegen het IPCC voeren. Hoewel die aantijging nergens echt hard wordt gemaakt, suggereren de Britten dat de campagne wordt gesponsord door olieconcern ExxonMobil.
Ook Turkenburg sluit dat niet uit, zo laat hij Wereldburgers.TV weten. De oliegigant zou volgens hem mogelijk een belang hebben bij het sponsoren van een lobby tegen het IPCC. “Dat kan te maken hebben met het verdedigen van de eigen marktpositie”, aldus de hoogleraar die overigens ook vraagtekens plaatst bij de de welwillendheid waarmee oliemaatschappijen in het publieke debat de klimaatproblematiek benaderen. Bedrijven als BP en Shell hebben al een aantal jaren geleden gezegd het klimaatprobleem serieus te nemen. Ze zeggen te willen helpen om de uitstoot van broeikasgassen zoals CO2 en methaan tegen te gaan. “Je uitspreken tegen CO2-uitstoot kan een strategie zijn”, aldus Turkenburg. De hoogleraar werkte zelf mee aan de tweede editie van het IPCC-rapport, dat in 1995 uitkwam en een Nobelprijs kreeg.
Voor de milieuleek is het moeilijk vast te stellen wie in het klimaatdebat gelijk heeft. Beide kampen tonen met overtuigende wetenschappelijke feiten aan dat de Himalyagletsjers smelten, respectievelijk niet smelten, respectievelijk langzamer smelten.
Het kabinet roert zich ondertussen niet van haar plaats. Minister-president Balkenende houdt vast aan het kabinetsstandpunt dat ‘global warming’ onomstotelijk is bewezen. Tijdens het algemeen overleg voorafgaand aan de Europese Raad in Brussel deze week zei hij het volgende over het IPCC rapport: “De betrouwbaarheid van het IPCC rapport zal ook tijdens de Europese Raad worden besproken. Maar, het moet niet zo zijn dat het opwarmen van de aarde, wat toch wel doorgaat, of het smelten van de gletsjers niet meer serieus worden genomen.”
©Wereldburgers.TV
Vond u dit een nuttig artikel? Doneer.
Zie ook:
Planbureau voor de Leefomgeving: weblogdiscussie Hans Labohm en Bart Strengers
Loading ...
Wij van WC eend, adviseren WC eend. Wat een arrogante reactie van deze “wetenscahppers” die geen enkele geloofwaardigheid meer waard zijn. Ze zouden zich kapot moeten schamen voor de schade die ze de wetenschap en het vertrouwen hebben aan gedaan. Daar hoort een stille aftocht bij en niet het herhalen van de verkeerde aannamens!
Erwin, wie zouden in jouw ogen wel het rapport mogen verdedigen? Niet-wetenschappers? Wetenschappers die zich niet met klimatologie bezig houden? Is iedereen die het rapport verdedigt per definitie niet geloofwaardig?
En waar herhalen ze verkeerde aannames? Ze geven de fouten in het rapport toe. Of bedoel je met “aannames” de conclusies van het 3000 pagina’s tellende rapport, die door deze fouten niet aangetast worden en die door veel meer dan deze 52 wetenschappers worden onderschreven?
Ik denk dat het vertrouwen in de wetenschap voornamelijk wordt aangetast door het gebrekkige begrip van wetenschap bij de gemiddelde mens, dat door een stel handige lieden wordt benut om een agenda te verkopen. Of liever gezegd: om te voorkomen dat een agenda wordt ingevoerd die niet strookt met hun geliefde status quo.
Ja, inderdaad Roel. Wie zijn nu wel nog in staat om het rapport te verdedigen? Leken? Politici? Jij? Ik? …. Goed punt.
Maar Erwin heeft ook een punt. Klimaatwetenschappers hebben zich volstrekt ongeloofwaardig gemaakt. Wat is er nu mis mee om toe te geven dat we het gewoon niet meer weten? Iedereen die nu nog anders beweert, lijdt volgens mij aan tunnelvisie en/of zelfoverschatting.
Professor Jones heeft zich ongeloofwaardig gemaakt, en waarschijnlijk is hij niet de enige. Maar ik vraag me twee dingen af: wat is verhoudingsgewijs het aandeel van deze “foute” wetenschappers in het totaalbeeld, en zijn de conclusies over GW (en de menselijke oorzaak) alleen op hun gemanipuleerde data gebaseerd?
Ik heb namelijk het idee dat er door de recente onthullingen nogal wat mensen vrolijk aan de slag gaan met een brede kwast, om alle klimaatwetenschappers en hun onderzoek af te schilderen als “maffia”. Dat is nogal wat, aangezien het IPCC een samenwerkingsverband is van bijna 200 landen, met bijdragen van nog meer wetenschappers.
Doordat de nuance compleet uit het raam geflikkerd is (iets wat maar al te goed past in de populistische trend van de 21ste eeuw), wordt het haast onmogelijk om de “gezonde” stukken van het IPCC rapport te verdedigen, zonder gebrandmerkt te worden als onderdeel van die verfoeide klimaatmaffia, (die wat geloofwaardigheid betreft op gelijk niveau staat met de “linkse kerk”).
Dus nee, ik heb niet de wetenschappelijke kennis om te beweren dat het IPCC rapport 100% correct is, en kan niet verder dan de gemiddelde leek op de fouten ingaan. Geldt ook voor de meeste journalisten en bloggers overigens, maar die lijken die zelfkennis over het algemeen te ontberen. Maar ik ben wel geneigd om wetenschappelijke consensus te vertrouwen. Dat doe ik namelijk met een honderdtal andere zaken (die wat minder gepolitiseerd of controversieel zijn) ook, al dan niet bewust. Ik weet dat er rotte appels tussen de wetenschappers zitten, en die wil ik dan ook graag uit de mand gewipt zien worden, maar ik ga daardoor niet een complete tak van de wetenschap afschrijven. Ik wil dus even onderzoek naar het vermeende gesjoemel afwachten, nogmaals iets wat journalisten en bloggers vaak niet nodig vinden. Niet persoonlijk bedoeld overigens, ik wil gewoon aangeven dat de publieke (en daardoor helaas ook politieke) opinie helaas niet aangedreven wordt door genuanceerde en complete informatie.
Gelukkig heb ik uit je nieuwe artikel kunnen opmaken dat je niet tegen maatregelen bent om de mensheid te wapenen tegen een onzekere toekomst, dus wat dat betreft staan we niet tegenover elkaar. Maar de basis waarop dat gebeurt zie ik nog steeds graag uit wetenschappelijke hoek komen, we hebben volgens mij namelijk niet veel beters.
Hallo Roel,
Ik ben het helemaal met je eens dat journalisten en andere opiniemakers die zich niet kunnen bogen op relevante wetenschappelijke expertise geen positie in moeten nemen in het klimaatdebat. Maar ik heb wel veel minder vertrouwen dan jij in een onderzoek. Wat levert ons zoiets op? Het zal misschien hier en daar wat kreukels gladstrijken, maar bij intelligente, kritische geesten toch vooral nieuwe vragen oproepen, verwacht ik (mag ik toch hopen!).
Ik neem aan dat je in je reactie verwijst naar mijn column (http://hub.tm/mLSOv). Het punt dat ik daarin wil maken, is dat we moeten stoppen met dat gezever. We hebben geen tijd om het debat te laten gijzelen door lieden die belangen hebben bij klimaatmaatregel X of Y. We hebben de wetenschap niet nodig om te bedenken wat er moet gebeuren en waarom. Gezond verstand wijst ons ook de weg.
Maar Nederlanders, jong én oud, zijn nu eenmaal gewend een burgerlijke moraal te volgen. Dat is niet iets uit een grijs verleden. We denken vaak dat we de tijd die Greve ‘De Avonden’ beschreef, in de Jaren Zestig achter ons hebben gelaten. Dat is een misvatting. De kansel staat nog. We hebben slechts de predikanten vervangen. De volgzame, burgerlijke moraal zit tot op de dag van vandaag diep geworteld in onze genen. Nergens in de wereld is het begrip ‘politieke correctheid’ zo relevant als in Nederland. Of je nu psalmen zingt of rapt, die spruitjeslucht hangt nog immer om de Hollander. Voor een deel is dat onze kracht. Onze cultuur van ‘polderen’ en middelmatigheid heeft ons stabiliteit gebracht. Maar geen enkele samenleving kan zich permitteren om erg lang stil te staan. Mondiale ontwikkelingen dwingen ons tot het verlaten van de zekerheden die de politieke zuilen ons bieden en weer even als kritische individuen door het leven te gaan en verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen handelen. Het behoeft geen betoog meer dat mondiale milieuproblematiek één van die ontwikkelingen is.
Maar ik verwacht, eerlijk gezegd, niet dat mensen zomaar tegen hun heilige huisjes gaan duwen. Iemand moet ze daarin voorgaan. Vooral journalisten moeten zich -zoals het metier betaamt- véél kritischer opstellen in het klimaatdebat, vooral ten aanzien van opinieleiders die zich, gesteund door lobby’s met allerlei politieke en economische belangen- opwerpen als ‘klimaathelden’.