Column: Hulp helpt wél
Onderbuikgevoelens
-Opinie-
SP kamerlid Ewout Irrgang heeft de hulpsector opgeroepen om zich meer in het debat over ontwikkelingshulp te begeven. Irrgang heeft gelijk. Vertel dat verhaal. Tot op heden horen we niets anders dan een benepen “hulp helpt wél”. Of de hele sector raapt zich samen en roept in koor “onderbuikgevoelens!” Maar daarna, als ze dan verwachtingsvolle aandacht hebben, blijft het toch akelig stil.
Misschien is het probleem dat niet de hulp ‘an sich’ ter discussie moet worden gesteld, maar de hulpverlener. Is het niet opmerkelijk dat bijna alle ‘critici’ (échte tegenstanders van ontwikkelingssamenwerking heb ik eigenlijk nog niet gehoord) uit de hulpsector zelf komen? Easterly, Moyo of, dichter bij huis, Wiet Janssen? Allemaal kennen ze de ontwikkelingssector van binnenuit. Ik denk dat die inmiddels heel goed door heeft uit welke hoek de wind waait. Niet zo vreemd ook dat ze zich niet roert. Als je geschoren wordt, kun je immers maar beter stilzitten.
Waar we hier getuige van zijn, zou wel eens de ondergang kunnen zijn van een bedrijfstak, niet zozeer van de hulpindustrie, maar wel van de traditionele filantropie. Geld geven is uit, sociaal investeren is ‘hot’.
Ontwikkeling is vooral een kwestie van eerlijke handel, hebben we inmiddels geleerd. En ontwikkelingswerkers staan nu eenmaal niet bekend om hun ondernemersbloed. De hulpindustrie betreedt een speelveld waar ze de zwakste speler is. Dat is een realiteit waar ze slappe knieën van krijgt. Ze moet van het subsidie-infuus af en de collectebus afzweren en ze is nog niet klaar om dat onder ogen te zien. Zolang de belastingbetaler en de donateur nog slaafs betalen, zwijgt ‘de sector’. Zwijgen? Nou ja, “hulp helpt wél”, piept ze als het debat te dichtbij komt.
Vond u dit een nuttig artikel? Doneer.
© Wereldburgers.TV
Zie ook:
Redactionele voetnoot: In bovenstaande statistiek kunnen (veel) verschillende indicatoren aangepast en vergeleken worden. De statistische gegevens zoals hier gepresenteerd, zijn -wat de auteur van dit artikel betreft- niet illustratief bedoeld bij zijn betoog. Het is een uitnodiging om deze online tool te gebruiken en daarmee voor het ontwikkelingsdebat relevante statistische gegevens te zoeken en te verkennen. Een soortgelijke webtool (en meer uitgebreide statistische informatie) is te vinden op Gapminder.org
Loading ...
Tja – hoe kan de belastingbetaler stoppen met betalen?
Een belaastingstaking zit er niet in – de overheid pakt gewoon wat ‘ie nodig heeft, en over zjin aanspraken is geen discussie mogelijk.
Over de hulp hoeven wij misschien geen discussie meer te voeren. Laten we het aan de afrikanen zelf vragen – aan Dambisa Moyo bijvoorbeeld. Help mensen, geen regeringen, en vice versa
Gewoon gezond verstand gebruiken dus eigenlijk – wat de onderbuik al decennia zegt blijkt doodgewoon waar te zijn, al vonden wij dat allemaal vreselijk ordinair: van al dat geld wordt vooral mooi weer gespeeld door bigibwana’s, maar het allerergste is dat zoals te doen gebruikelijk bij sosjalitiese ideeën de werkelijkheid wordt uitgeschakeld, zodat de wal het schip niet meer kan keren.
Waar slechte opperhoofden gewoonlijk tamelijk rap een kopje kleiner werden gemaakt blijft door de hulp de toestand nèt dragelijk, zodat de uitvreter kan blijven zitten tot z’n onderdanen een ons wegen.
Tel daarbij op dat elke bedrijvigheid een bedrijfstak wordt en je begrijpt dat ontwikkelingshulp niet door en aan regeringen moet worden verschaft, maar door particulieren aan particulieren, en gericht – geen sloot geld om leuke dingen van te doen. Voor grote projecten kunnen landen gewoon een fatsoenlijke lening sluiten, als ze d’r tenminste geen potje van maken in hun land
Dan hoeven er niet zo ergerlijki veel dikbetaalde hotemetoten de wereld over te vliegen, en gaat er niet zo veel geld en materiaal verloren.