03 april 2009, Paul van der Sneppen (redactie)

Keurmerken strijden om gunst NCDO

Draagvlakorganisatie NCDO wil kleinschalige particuliere ontwikkelingsorganisaties geld geven om een keurmerk te verwerven. Het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF) bevestigt met NCDO in gesprek te zijn over samenwerking. Daarmee lijkt een nieuwe episode te worden geschreven in de ‘keurmerkenoorlog’.


Bart Hartman van de Nationale Goede Doelen Test reageert verbaasd op het nieuws: “Ik heb enkele weken geleden met NCDO gesproken over de mogelijkheid om samen te werken in een keurmerk voor kleine goede doelen. Toen was er geen animo.”

Marktaandeel

Hartman ijvert al jaren voor een kwaliteitszegel voor kleine goede doelen. Het bestaande CBF-keurmerk wordt door veel kleine charitatieve organisaties bekritiseerd. Het zou te duur zijn en door de grote goede doelen gebruikt worden om hun marktaandeel te beschermen. Hartman kon met CBF niet tot overeenstemming komen over een betaalbaar zegel voor kleine goede doelen: “CBF is van oudsher een club die belangen behartigt van de grote spelers in de sector. Er is daar veel weerstand tegen een keurmerk voor kleine organisaties.”

Samen met het Instituut voor Sponsoring en Fondsenwerving (ISF) introduceerde Hartman daarom het Keurmerk Goede Doelen (KGD). Daarmee was de ‘keurmerkenoorlog’ een feit. Het CBF volgde en kondigde eind vorig jaar aan zelf ook met een kwaliteitszegel voor kleine organisaties te komen.

Bakzeil

Irene Mol van Stichting Pequeno doet onderzoek naar de effectiviteit van goede doelen en staat kritische tegenover keurmerken. Zij bevestigt dat er vanuit de grote goede doelen veel weerstand is tegen een kwaliteitszegel voor kleine organisaties. Volgens haar heeft CBF bakzeil moeten halen onder druk van de kleine clubs en initiatieven als dat van Hartman: “CBF wil haar marktpositie behouden en komt nu ook met een ‘mini-keurmerk’. Voor de grote goede doelen betekent dit dat het CBF-zegel als marketinginstrument aan waarde inboet. Dat leidt tot veel discussie in de gelederen van CBF.” Dit toont volgens Mol aan dat goede doelen keurmerken vooral zien als middel om hun marktaandeel te handhaven.

Bart Hartman bestrijdt dat echter: “KGD is meer. Het biedt de donateur inzicht in een goed doel. KGD onderscheidt zich van CBF doordat we niet zozeer kijken naar bestedingen, maar naar de effectiviteit van hulp. Onze kwaliteitstoets draait veel meer om transparantie dan om regeltjes.” Hij doelt daarmee onder meer op de eis van CBF dat keurmerkdragers niet meer dan vijfentwintig procent van hun inkomsten aan marketing mogen uitgeven. Hartman: “Wij kijken liever naar alle overheadkosten en laten zien hoeveel een organisatie daaraan uitgeeft zonder dat meteen aan regels te binden waar je de hand mee kunt lichten.”

Niet exclusief

Arnaut Eimers van NCDO benadrukt dat NCDO zich niet wil mengen in de discussie over wie het beste keurmerk aanbiedt: “We praten met alle partijenen we gaan niet met één partij exclusief in zee. We willen particuliere initiatieven in ontwikkelingssamenwerking financieel steunen als ze een keurmerk willen verwerven. We geven dus geen geld aan CBF of enig ander keurmerk. Het plan is om alleen de aanvragers te steunen.” Volgens Eimers zal de NCDO-bijdrage ergens tussen de drie- en de vijfhonderd euro bedragen: “Dat hangt ook een beetje van de prijs van het keurmerk af. NCDO betaalt niet alles. De aanvragende organisatie moet ook zelf in de buidel tasten.”

© Wereldburgers.TV